| OGÜN | Belirli bir günde doğan |
| OĞULCAN | Can dost |
| OĞUR | Uğur, samimi, içten |
| OĞUZ | Saf, iyi yaradılışlı, sağlam, güçlü |
| OĞUZHAN | Yiğit han, Oğuzların efsane kahramanı |
| OKAN | Anlama, öğrenme, oğuz |
| OKAY | Beğeni, ok gibi delici, ay gibi aydınlık |
| OKBAY | Ok gibi delici, saygın ve zengin kimse |
| OKER | Hızlı, hareketli |
| OKTAR | Ok atan, okçu |
| OKTAY | Öfkeli, sinirli |
| OLCA | Savaşta ele geçirilen ganimet |
| OLCAY | Şanslı, talihli |
| OLGUN | Bilgili, görgülü, iyi yetişmiş |
| OMAÇ | Hedef, amaç |
| OMAY | Seçkin, seçilmiş |
| ONAT | İyi, güzel, doğru ve dürüst nitelikli |
| ONAY | Uygun bulma |
| ONGAR | Kurtuluş |
| ONGUN | Tam, verimli, bayındır, kutlu, uğurlu, gelişmiş, gürbüz |
| ONUR | Kişinin kendin saygısı, özsaygı |
| ONURAL | Şan, şeref kazan |
| ONURALP | Onuruyla tanınmış yiğit |
| ONURHAN | Onurlu hükümdar |
| ORÇUN | Ardıl, halef, oğul |
| ORHAN | Şehrin hakimi |
| ORHUN | Orta Asya Türklerinde eski yazı türü |
| ORKAN | Hükümdar soyundan gelen |
| ORKUN | Çoban beyi |
| ORKUT | Kutsal şehir |
| ORTAÇ | Tepe, mirasçı, veliaht |
| ORTUN | Ortanca kardeş |
| ORTUNÇ | Ateş renginde tunç |
| OSMAN | Bir tür kuş, Osmanlı’nın kurucusu |
| OYTUN | Beğenilen güzel yer, kutsal |
| OZAN | 1. Halk şairi, 2. Şiir yazan kimse şair |